WebM-bestanden: gemaakt voor browsers, lastig overal anders

Dat laatste is waarom de meeste mensen het formaat tegenkomen. Een schermrecorder in een browsertabblad, een vergaderopname, een spraakbericht uit een webapp, een download van een site die WebM aanbiedt: het komt allemaal binnen als .webm. Dan probeer je het in een editor te openen en ontdek je dat de wereld buiten de browser draait om H.264 — omdat camera’s dat maken en hardware dat decodeert.

Converteren naar MP4 is een echte nieuwe codering en geen nieuwe verpakking, omdat VP9 en H.264 niets met elkaar te maken hebben, dus het kost een merkbaar deel van de lengte van de clip. En het resultaat is vaak groter dan de WebM, ondanks een klein kwaliteitsverlies, omdat VP9 gewoon de efficiëntere codec is. Schermopnamen laten dat het scherpst zien: ze zijn grotendeels statisch, en dat is precies wat VP9 het best comprimeert.

Eén asymmetrie op deze site om van te weten: de WebM die wij maken, is VP8 met Vorbis en niet VP9 met Opus. In de WebAssembly-versie van ffmpeg die hier wordt geleverd, crasht de VP9-encoder op het eerste frame en faalt de Opus-encoder op elke invoer, terwijl beide decoders prima werken. Conversies vanuit WebM hebben daar dus geen last van, en conversies ernaartoe lopen een generatie achter en gebruiken één thread.