PowerPoint-bestanden: waaruit een PPTX bestaat, en waarom een PDF afbeeldingen wordt

Een PDF hier naar zo’n bestand converteren betekent één dia per pagina, elk met een afbeelding van die pagina, en de pagina zegt dat ronduit in plaats van iets anders te suggereren. Het alternatief — elke pagina opnieuw opbouwen als bewerkbare vormen en tekstvakken — betekent een opmaak afleiden die nooit is vastgelegd. Dat is hetzelfde probleem als bij PDF naar Word, behalve dat een dia vooral opmaak is, dus de afleiding heeft veel meer om fout te doen en veel minder tekst om goed te krijgen. Een afbeelding is de eerlijke keuze: ze ziet er precies uit als het origineel, en niets erin is te bewerken.

De dia krijgt de eigen afmetingen van de bronpagina en geen standaard 16:9. Een A4-rapport dat naar een presentatie van 16:9 wordt omgezet, komt aan met lege balken aan beide kanten, en zo zag het document er niet uit; de pagina volgen behoudt de verhoudingen die de auteur koos. Dat het resultaat echt een presentatie is en geen XML die er alleen geloofwaardig uitziet, wordt gecontroleerd door het in PowerPoint zelf te openen — een bestand uitpakken dat je zelf hebt geschreven en vinden wat je erin stopte, bewijst niets.

Reken erop dat de presentatie flink groter is dan de PDF waaruit ze kwam, omdat elke dia een gerenderde afbeelding bevat waar de PDF tekst en tekeninstructies had. Het archief zelf wordt opgeslagen zonder te comprimeren: een PNG is al gecomprimeerd, dus hem nog eens door de ZIP-compressor halen kost tijd en levert bijna niets op.