MP3 dosyaları: nasıl çalışır ve neden hâlâ her yerde

Bunun sonucu nesil kaybıdır. Her yeniden kodlama, modeli bir kez daha bu süreçten geçmiş sese uygular ve ikinci geçiş, kararlarını özgün sinyale göre değil, hasara göre verir. Bir MP3’ü daha yüksek bir bit hızına dönüştürmenin hiçbir şey kazandırmamasının ve doğru iş akışının her zaman kayıpsız bir ana kopya saklayıp yeni bir biçime ihtiyaç duyduğunuzda ondan kodlamak olmasının nedeni budur.

MP3 teknik üstünlük yarışını çoktan kaybetti — AAC aynı bit hızında onu geçer, Opus da AAC’yi, özellikle düşük hızlarda konuşmada geçer. MP3 yaygınlıkla kazandı. Patentlerinin süresi 2017’de doldu, donanım kod çözücüleri bir kuşak araba, oynatıcı ve telefonun içine yerleştirildi ve sonuç, başka hiçbir şeyin çalmadığı cihazlarda çalan bir biçim oldu. Bugün MP3’e dönüştürmenin tek nedeni budur, başka bir şey değil.

İki pratik not. Bit hızı: 192 kbps, sıradan donanımda çoğu müzik için yeterince şeffaftır, 320 kbps karşılığını vermeye değecek üst sınırdır, 128 kbps ya da daha düşüğü ise konuşma için yeterlidir. Ve boşluksuz çalma: MP3 çerçevelerinin boyutu sabittir, bu yüzden kodlayıcılar başa ve sona dolgu ekler; bu da kesintisiz akması gereken parçalar arasına duyulabilir bir boşluk koyar. Canlı albümler ve DJ mikslerinde sorun olur; sonradan tasarlanan biçimler, bu dolguyu kaldırmak için gereken bilgiyi taşır.