Pliki MP3: jak działają i dlaczego wciąż są wszędzie

Konsekwencją są straty pokoleniowe. Każde ponowne kodowanie stosuje model jeszcze raz do dźwięku, który już przez niego przeszedł, a drugi przebieg podejmuje decyzje na podstawie uszkodzeń, a nie oryginalnego sygnału. Dlatego konwersja MP3 na wyższą przepływność nic nie daje i dlatego właściwy sposób pracy to zawsze trzymać bezstratny master i kodować z niego, gdy potrzebujesz nowego formatu.

MP3 dawno przegrało pod względem technicznym — AAC jest od niego lepszy przy tej samej przepływności, a Opus lepszy od AAC, zwłaszcza dla mowy przy niskich przepływnościach. Wygrało powszechnością. Jego patenty wygasły w 2017 roku, sprzętowe dekodery wbudowano w całe pokolenie samochodów, odtwarzaczy i telefonów, a w efekcie to format, który gra na urządzeniach, których nic innego nie ruszy. To, i nic więcej, jest dziś powodem konwersji na MP3.

Dwie praktyczne uwagi. Przepływność: 192 kb/s jest wystarczająco przezroczyste dla większości muzyki na zwykłym sprzęcie, 320 kb/s to pułap, za który warto zapłacić, a 128 kb/s lub mniej wystarczy dla mowy. I odtwarzanie bez przerw: ramki MP3 mają stały rozmiar, więc kodery dopełniają początek i koniec, co wstawia słyszalną przerwę między utworami, które powinny przechodzić jeden w drugi. Cierpią albumy koncertowe i miksy DJ-skie; formaty zaprojektowane później przenoszą informacje o dopełnieniu potrzebne do jego usunięcia.